September 13, 2024
Ἑλένην μέν, ἣν σὺ διολέσαι πρόθυμος ὢν
ἥμαρτες, ὀργὴν Μενέλεωι ποιούμενος,
[ἥδ’ ἐστὶν ἣν ὁρᾶτ’ ἐν αἰθέρος πτυχαῖς,
σεσωμένη τε κοὐ θανοῦσα πρὸς σέθεν.]
ἐγώ νιν ἐξέσωσα χὐπὸ φασγάνου
τοῦ σοῦ κελευσθεὶς ἥρπασ’ ἐκ Διὸς πατρός.
Ζηνὸς γὰρ οὖσαν ζῆν νιν ἄφθιτον χρεών,
Κάστορί τε Πολυδεύκει τ’ ἐν αἰθέρος πτυχαῖς
σύνθακος ἔσται, ναυτίλοις σωτήριος.
—Euripides, Orestes 1629-37
Aeneadum genetrix, hominum divomque voluptas,
alma Venus, caeli subter labentia signa
quae mare navigerum, quae terras frugiferentis
concelebras, per te quoniam genus omne animantum
concipitur visitque exortum lumina solis:
te, dea, te fugiunt venti, te nubila caeli
adventumque tuum, tibi suavis daedala tellus
summittit flores, tibi rident aequora ponti
placatumque nitet diffuso lumine caelum.
—Lucretius 1.1-9
