November 1, 2023

νῶϊ μὲν ὣς ἐπέεσσιν ἀμειβόμεθ’, αἱ δὲ γυναῖκες 
ἤλυθον, ὤτρυνεν γὰρ ἀγαυὴ Περσεφόνεια, 
ὅσσαι ἀριστήων ἄλοχοι ἔσαν ἠδὲ θύγατρες. 
αἱ δ’ ἀμφ’ αἷμα κελαινὸν ἀολλέες ἠγερέθοντο, 
αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον, ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην.
ἥδε δέ μοι κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή· 
σπασσάμενος τανύηκες ἄορ παχέος παρὰ μηροῦ 
οὐκ εἴων πίνειν ἅμα πάσας αἷμα κελαινόν.
αἱ δὲ προμνηστῖναι ἐπήϊσαν, ἠδὲ ἑκάστη
ὃν γόνον ἐξαγόρευεν· ἐγὼ δ’ ἐρέεινον ἁπάσας. 

—Homer, Odyssey 11.225-234

haec ubi fata caput spumantiaque ora leuauit,
aspicit astantem proiecti corporis umbram,              
exanimis artus inuisaque claustra timentem
carceris antiqui. pauet ire in pectus apertum
uisceraque et ruptas letali uolnere fibras.
a miser, extremum cui mortis munus inique
eripitur, non posse mori.

—Lucan 6.719-725