December 24, 2024

ταῦτ’ ἄρ’ ἀοιδὸς ἄειδε περικλυτός· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς 
πορφύρεον μέγα φᾶρος ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσι 
κὰκ κεφαλῆς εἴρυσσε, κάλυψε δὲ καλὰ πρόσωπα·  
αἴδετο γὰρ Φαίηκας ὑπ’ ὀφρύσι δάκρυα λείβων.
ἦ τοι ὅτε λήξειεν ἀείδων θεῖος ἀοιδός,
δάκρυ’ ὀμορξάμενος κεφαλῆς ἄπο φᾶρος ἕλεσκε
καὶ δέπας ἀμφικύπελλον ἑλὼν σπείσασκε θεοῖσιν.

—Homer, Odyssey 8.83-89

Dixerunt maiores nostri et libros fecerunt inde,
qui tunc causam cognouerunt, quod recens possent probare:
erant quidam traditores librorum de sancta lege
episcopi de Numidia et non quilibet de plebe.
cum Carthaginem uenissent episcopum ordinare,
inuenerunt Caecilianum iam ordinatum in sua sede.
irati sunt, quia ipsi non potuerunt ordinare.
erant Botrus et Caelestius hostes Caeciliano ualde,
impii fures superbi, de quibus longum est referre.
iunxerunt se simul omnes crimen in illum conflare,
dicunt ordinatorem eius sanctos libros tradidisse.

—Augustine, Psalmus contra partem Donati 40-50 (CSEL 51.4-5)