March 16, 2024

Ηρ. ἐντεῦθεν αὐλῶν τίς σε περίεισιν πνοή,
ὄψει τε φῶς κάλλιστον ὥσπερ ἐνθάδε, 
καὶ μυρρινῶνας καὶ θιάσους εὐδαίμονας
ἀνδρῶν γυναικῶν καὶ κρότον χειρῶν πολύν.
Δι. οὗτοι δὲ δὴ τίνες εἰσίν;
Ηρ.                                            οἱ μεμυημένοι—   
Ξα. νὴ τὸν Δί’ ἐγὼ γοῦν ὄνος ἄγω μυστήρια.  
ἀτὰρ οὐ καθέξω ταῦτα τὸν πλείω χρόνον.  
Ηρ. οἵ σοι φράσουσ’ ἁπαξάπανθ’ ὧν ἂν δέῃ.

—Aristophanes, Frogs 154-161

Non tibi sunt tristes curae nec luctus, Osiri,
     Sed chorus et cantus et levis aptus amor,
Sed varii flores et frons redimita corymbis,        
     Fusa sed ad teneros lutea palla pedes
Et Tyriae vestes et dulcis tibia cantu
     Et levis occultis conscia cista sacris.
Huc ades et Genium ludis Geniumque choreis
     Concelebra et multo tempora funde mero:       
Illius et nitido stillent unguenta capillo,
     Et capite et collo mollia serta gerat.

—Tibullus 1.7.43-52