May 15, 2024

Τῇ δὲ καὶ αὐτῇ Ζεὺς γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ 
ἀνδρὶ καταθνητῷ μιχθήμεναι, ὄφρα τάχιστα
μηδ’ αὐτὴ βροτέης εὐνῆς ἀποεργμένη εἴη 
καί ποτ’ ἐπευξαμένη εἴπῃ μετὰ πᾶσι θεοῖσιν 
ἡδὺ γελοιήσασα φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη
ὥς ῥα θεοὺς συνέμιξε καταθνητῇσι γυναιξὶ  
καί τε καταθνητοὺς υἱεῖς τέκον ἀθανάτοισιν,
ὥς τε θεὰς ἀνέμιξε καταθνητοῖς ἀνθρώποις. 

—Homeric Hymn to Aphrodite 45-52

Interea ad templum non aequae Palladis ibant
crinibus Iliades passis peplumque ferebant,         
suppliciter tristes et tunsae pectora palmis;
diva solo fixos oculos aversa tenebat.
Ter circum Iliacos raptaverat Hectora muros,
exanimumque auro corpus vendebat Achilles.
Tum vero ingentem gemitum dat pectore ab imo,         
ut spolia, ut currus, utque ipsum corpus amici,
tendentemque manus Priamum conspexit inermis.

—Vergil, Aeneid 1.479-87