March 16, 2023

Λύκιε καὶ Δάλοι’ ἀνάσσων 
          Φοῖβε Παρνασσοῦ τε κράναν Κασταλίαν φιλέων, 
ἐθελήσαις ταῦτα νόῳ τιθέμεν εὔανδρόν τε χώραν. 
ἐκ θεῶν γὰρ μαχαναὶ πᾶσαι βροτέαις ἀρεταῖς, 
καὶ σοφοὶ καὶ χερσὶ βιαταὶ περίγλωσ- 
          σοί τ’ ἔφυν. ἄνδρα δ’ ἐγὼ κεῖνον 
αἰνῆσαι μενοινῶν ἔλπομαι 
μὴ χαλκοπάραον ἄκονθ’ ὡσείτ’ ἀγῶ- 
          νος βαλεῖν ἔξω παλάμᾳ δονέων,  
μακρὰ δὲ ῥίψαις ἀμεύσασθ’ ἀντίους. 

—Pindar, Pythian 1.39-45

vel cum decorum mitibus pomis caput
     Autumnus agris extulit,
ut gaudet insitiva decerpens pira
     certantem et uvam purpurae,
qua muneretur te, Priape, et te, pater
     Silvane, tutor finium.
libet iacere modo sub antiqua ilice,
     modo in tenaci gramine:
labuntur altis interim ripis aquae,
     queruntur in Silvis aves
frondesque lymphis obstrepunt manantibus,
     somnos quod invitet levis.

—Horace, Ep. 2.17-28